Wijnservies van een Gallische vorst

Een van die objecten die waarschijnlijk nog nooit uit het depot is geweest, is deze 32 cm hoge vaas van gedraaid aardewerk die geheel beschilderd was. Binnenkort krijgt hij echter een plek in de nieuw te openen Hellenistische afdeling.

Nog zichtbaar zijn stroken van witte en donkerbruine verf op een roodbruine ondergrond. De vaas is volgens de inventariskaart in België gevonden maar waarschijnlijker is het dat hij uit Frankrijk afkomstig is. In de eerste vijf eeuwen voor onze jaartelling spreken we in grote delen van noordwest Europa van de zogenoemde La Tène cultuur. Genoemd naar de beroemde vindplaats in ZwitserlandIn die cultuur was aardewerk dat op een draaischijf werd gemaakt bekend. Maar dat vinden we niet in Nederland en hoogst zelden in België. We vinden in onze streken vooral handgevormd aardewerk dat kwalitatief veel minder is.

Dit soort gedraaide ceramiek is dan ook typisch voor elite graven van Gallische stammen die in Frankrijk en Duitsland leefden. We kunnen deze vaas of tonpot dateren tussen 200-50 v. Chr. ook wel La Tène C2/D1. Hij werd gebruikt om wijn in op te slaan. Andere bekers werden gebruikt om wijn uit te drinken. Die wijn kan lokaal zijn geweest maar we weten dankzij Romeinse wijn amforen dat deze ook geïmporteerd werd.

Doordat deze pot compleet is zal hij zeker uit een graf komen en daarin werden dan vaak hele drinkserviezen en ook Romeinse amforen meegegeven. Verder werden ook strijdwagens en wapens in het graf meegegeven. Het is dit Gallische gebied dat de aandacht trok van Caesar en waar hij vanaf 58 tot 51 v. Chr. jaarlijks militaire campagnes organiseerde. Daarmee kwam ook een einde aan de La Tène cultuur.

20160222_123318

Een tonpot gebruikt om wijn in op te slaan  c. 200-50 v. Chr. h. 32 cm. (APM 06053)

Verder lezen:  Frédérique BLAIZOT, Pierre CAILLAT, Yann DEBERGE, Jemima DUNKLEY et FranckPERRIN, L’ensemble funéraire aristocratique de la Cime des Bruyères à Pulvérières (Puy-de-Dôme) : un témoignage des élites arvernes du IIe s. av. J.‑C. (Documents d’Archeologie Meriodonale 35- 2012)

2016-10-25T00:16:31+00:00

About the Author:

Wim Hupperetz (1966) is directeur van het Allard Pierson (een samengaan van het Allard Pierson Museum en de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam) en Bijzonder hoogleraar Nederlandse cultuurgeschiedenis, in het bijzonder de studie der voorwerpen aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Hij is adviseur van de Raad voor Cultuur en voorzitter van de commissie Musea. Al meer dan 15 jaar is hij actief in EU projecten gerelateerd aan digitaal erfgoed en de toepassing in musea. In 2014 initieerde hij ArcheoHotspots, in 2015 het Digital Museum Lab en in 2016 MuseumCamp. Momenteel richt hij zich op de vernieuwing van het Allard Pierson.

One Comment

  1. Domitila Dakin 19/01/2019 at 11:19 - Reply

    Its fantastic as your other posts : D, thanks for putting up. “In the spider-web of facts, many a truth is strangled.” by Paul Eldridge.

Leave A Comment